Column – ‘Zo hoort het niet’

Als u akkoord gaat met een telefonische hoorzitting over uw bezwaarschrift, dan maken we daar binnen vier weken een afspraak voor.’ Mevrouw X laat de gemeente weten graag haar argumenten mondeling te willen toelichten bij de Adviescommissie Bezwaarschriften. Ze bereidt zich goed voor en wacht met spanning op de uitnodiging. Maar die komt niet.

Wat is hieraan voorafgegaan? Bij de koop van haar nieuwe woning heeft de verkoper de verzekering gegeven dat voor het adres een bewonersparkeervergunning kan worden aangevraagd. Zo staat het ook in de omgevingsvergunning die op het gebouw betrekking heeft. Toch wijst de gemeente haar aanvraag voor een parkeervergunning af. Ze dient een bezwaarschrift in en laat weten in te stemmen met een telefonische hoorzitting.

Als de toegezegde termijn van vier weken is verstreken, legt mevrouw de zaak voor aan de ombudsman. ‘De gemeente zegt iets toe, maar handelt er niet naar,’ is kort samengevat haar klacht. ‘Zo gaat het wel heel lang duren voor er een beslissing valt.’ Na de hoorzitting heeft de Adviescommissie Bezwaarschriften nog zes weken te tijd om een advies uit te brengen. Op basis daarvan neemt de gemeente dan een besluit. Mevrouw wil zo snel mogelijk duidelijkheid.

De ombudsman verzoekt de gemeente met klem om binnen twee weken contact op te nemen voor het plannen van een hoorzitting. Dan komt er eindelijk schot in de zaak en wordt er een datum afgesproken. De ombudsman vindt dat inwoners heel terecht verwachten dat de gemeente zich aan toezeggingen houdt. Te meer omdat de gemeente zelf burgers voor allerlei zaken strikte regels en termijnen oplegt. Bij een kleine overschrijding vervallen meteen de rechten op regelingen, vergoedingen of bezwaar. Een betrouwbare overheid komt afspraken na. Mevrouw is blij dat ze eindelijk de kans krijgt haar zaak toe te lichten voor de adviescommissie.

De bovenstaande column is afkomstig uit de Stadskrant Den Haag, editie van 22 oktober 2025: www.stadskrant.denhaag.nl