Column – ‘Waar blijft ons bord?’

Eindelijk ziet mevrouw K hoe gemeentewerkers voor haar huis een blauw bord met een grote P plaatsen. Maandenlang is ze bezig geweest om dit voor elkaar te krijgen: een gehandicaptenparkeerplaats (GPP).

Haar partner heeft een lichamelijke beperking waardoor hij steeds moeilijker loopt. Zelfs met hulpmiddelen lukt het nauwelijks nog het einde van de straat te halen. Een keuringsarts heeft de klachten bevestigd. Twee maanden later laat de gemeente weten dat de aanvraag is goedgekeurd.

Nu kan het snel gaan, denkt mevrouw. Maar in de brief staat niets over het vervolg. Na een tijd vergeefs wachten, vraagt ze om opheldering. ‘U moet zelf een afspraak maken om het bord te laten plaatsen,’ hoort ze van een medewerker. ‘Nee, u moet eerst betalen,’ denkt een collega op het stadhuis te weten. De website van de gemeente meldt overigens: ‘Het plaatsen van een gehandicaptenparkeerplaats is gratis.’

Als verdere informatie uitblijft, belt mevrouw opnieuw en krijgt nu te horen: ‘U bent niet de enige met dit probleem. We komen er op terug.’ Mevrouw wacht nog een week en legt de zaak dan voor aan de Ombudsman. Om snel duidelijkheid te krijgen, besluit de Ombudsman tot een ‘interventie’ en vraagt de gemeente met klem mevrouw te informeren over de planning.

Een klachtencoördinator bij Dienst Stadsbeheer (DSB) pakt de zaak op en het dossier wordt nu met voorrang behandeld. Niet veel later krijgt mevrouw de dag door waarop het bord zal worden geplaatst. Ze is opgelucht: ‘Na maanden bellen, wachten en onduidelijkheid loopt het ineens heel hard. Het kan dus wel.’

Dat de gemeente tijd nodig heeft om een beslissing uit te voeren en dat het werk soms vertraging oploopt, daar is zeker begrip voor. Maar informeer bewoners tijdig en geef vooral de juiste informatie. Dat voorkomt stress, frustratie én een deuk in het vertrouwen.

De bovenstaande column is afkomstig uit de Stadskrant Den Haag, editie van 17 december 2025: www.stadskrant.denhaag.nl