Column – ‘Nee is geen oplossing’

Een woonboot opknappen. Dat was de droom van meneer X, maar het dreigt een nachtmerrie te worden.
Hij heeft een vervallen boot overgenomen en is begonnen met de renovatie. Maar dan blijkt dat een ligplaatsvergunning niet automatisch overgaat op de nieuwe eigenaar.

Hij vraagt de gemeente de vergunning over te schrijven op zijn naam. Inspecteurs komen controleren of aan alle vereisten is voldaan. Zo mag de woonboot maximaal 2.40 meter boven de waterlijn uitkomen. En daar gaat het mis.

Het vernieuwde dak komt uit op 2.65 meter. De gemeente geeft om die reden geen ligplaats- en ook geen omgevingsvergunning af voor de renovatie.
Meneer wil in gesprek om een-en-ander uit te leggen. De constructie kan bouwtechnisch niet lager, omdat het dak van een isolatielaag is voorzien. Hij heeft geïnvesteerd in energiebesparing, zoals de gemeente burgers vraagt. Bovendien liggen naburige woonboten ook hoger op het water. Toch lukt het niet een afspraak te maken.

Hij probeert het herhaaldelijk en laat merken ten einde raad te zijn.
Meneer vraagt de ombudsman te helpen de vergunningen alsnog voor elkaar te krijgen. ‘Ik draag iets goeds bij aan de stad door een vervallen boot duurzaam op te knappen,’ stelt hij. ‘De gemeente zou dat moeten waarderen in plaats van dwarsbomen.’ De ombudsman heeft geen invloed op het al dan niet verlenen van vergunningen, maar kan wel een ‘interventie’ doen en de gemeente met klem vragen aan een oplossing te werken.

Al snel komt er nu wel een uitnodiging om de situatie te bespreken. Goede dienstverlening betekent dat de gemeente oog heeft voor de gevolgen van een negatieve beslissing en met burgers meedenkt over wat er dan wél mogelijk is.
Daar was hier geen sprake van. Met een botte afwijzing is de zaak voor de gemeente misschien klaar, maar voor de burger vaak allerminst.

De bovenstaande column is afkomstig uit de Stadskrant Den Haag, editie van 21 mei 2025: www.stadskrant.denhaag.nl