Column – ‘Harde sanctie hartpatiënt’

Wie dakloos is, kan post laten bezorgen bij het Dak- en Thuislozenloket aan de Fruitweg. Daar maakt meneer X al een tijd gebruik van. Brieven van de gemeente over zijn bijstandsuitkering gaan naar het postadres. Dat gaat goed, totdat meneer in het ziekenhuis belandt voor een operatie wegens ernstige hartklachten.

Als hij een tijd later weer op straat staat, gaat hij zijn post ophalen. Daar zit een oproep van de gemeente bij voor een afspraak om de financiële gegevens voor zijn uitkering te controleren. Maar op de dag van de afspraak lag hij in het ziekenhuis. De gemeente is daarop meteen een fraudeonderzoek gestart en heeft de uitkering stopgezet. Dat blijkt als meneer geld probeert op te nemen.

Dan slaat hem de schrik om het hart. Binnenkort moet hij voor controle naar de cardioloog, maar de premie voor de ziektekostenverzekering wordt ondertussen ook niet meer betaald. Wat voor gevolgen heeft dat?

‘Ik ben altijd naar afspraken met de gemeente gegaan en heb altijd alle informatie gegeven waar om werd gevraagd,’ vertelt hij aan de ombudsman.
‘Eén keer gaat het mis zonder dat ik daar iets aan kan doen en dan stopt meteen mijn uitkering. Kan ik nog wel naar mijn cardioloog? Moet ik straks zelf de rekening betalen? Het geeft veel stress en dat wil je niet als je het aan je hart hebt.’

De ombudsman vraagt de gemeente om met spoed in te grijpen. Meneer wil graag een nieuwe afspraak maken. Snelle actie is gewenst, gezien zijn gezondheid en de nu ontstane spanningen. De gemeente pakt de zaak meteen op en herstelt de uitkering binnen vier dagen om ‘humanitaire’ redenen.
Ook ontvangt meneer een nieuwe oproep voor een controlegesprek.

De ombudsman waardeert de snelle actie, maar was het nodig om na een eerste gemiste afspraak meteen zo’n zware sanctie toe te passen?

De bovenstaande column is afkomstig uit de Stadskrant Den Haag, editie van 27 augustus 2025: www.stadskrant.denhaag.nl